View Single Post
Old 21-06-2009, 12:40   #36   link
Maniac
Filmnerd
 
Maniac's Avatar
 
Location: Filmland
Post Cinema: 'A home at the end of the world'

Bobby Morrow (Colin Farrell) heeft een vreemde jeugd gehad. Als kind wijdde zijn oudere broer hem in de wereld van de drugs maar zag hij vervolgens hoe zijn broer, onrechtstreeks door Bobby's fout, voor zijn ogen stierf. Enkele jaren later verloor hij ook zijn moeder en uiteindelijk zijn vader, waardoor hij als wees terecht kwam bij de familie van zijn beste vriend Carlton (Dallas Roberts). De twee jongeren werden verliefd op elkaar maar Carlton, die problemen had met zijn homoseksualiteit, vertrok naar New York om er te gaan studeren. Enkele jaren later. Ned (Matt Frewer) en Alice (Sissy Spacek), de ouders van Carlton, verhuizen naar Arizona. Bobby blijft alleen achter en besluit Carlton op te zoeken. Hij blijft logeren bij zijn oude vriend en diens vriendin Clare (Robin Wright Penn). Er ontstaat een vreemde driehoeksrelatie...

Mensen die houden van literaire verfilmingen kunnen binnenkort naar 'A home at the end of the world', Michael Mayers adaptatie van Michael Cunninghams roman. Van Cunningham, winnaar van de Pulitzer, werd eerder al 'The hours' met groot succes bewerkt voor het witte doek. Deze keer tekende de man zelf voor het script. Samen met de episodische aanpak van debuterend regisseur Mayer (die wel al naam maakte in de theaterwereld) geeft het de indruk dat 'A home at the end of the world' trouw blijft aan het boek. Het verhaal is nogal fragmentarisch opgebouwd waardoor de vloeiende vertellijn soms ontbreekt. Toch, het heeft me niet echt gestoord omdat de driehoeksverhouding tussen Bobby, Carlton en Clare op deze manier goed in de verf wordt gezet en tamelijk aannemelijk is voor de kijker.

Net als een theaterstuk staat of valt een film als dit met zijn acteurs. Vooral de drie hoofdrollen moeten sterk ingevuld worden, anders is je film al bij voorbaat de helft van zijn geloofwaardigheid kwijt. Matt Frewer, een klassiek geschoolde toneelspeler, Robin Wright Penn en Colin Farrell geven meer dan behoorlijke vertolkingen weg. Farrell is a-typisch gecast als de biseksuele hippie met het lange haar. Het is een redelijk gedurfde rolkeuze van de ier die op deze manier vast wat aan geloofwaardigheid als acteur bij zijn criticasters wil winnen. Nu is het wel zo dat deze film reeds in 2003 werd opgenomen. Dat de film nu pas bij ons wordt uitgebracht zal wel te wijten zijn aan het moeilijke thema en het feit dat hij in de Verenigde Staten genadeloos flopte. Toch, aan de acteurs (ook Sissy Spacek en Matt Frewer zijn uitstekend in de bijrollen) heeft het niet gelegen.

Wat 'A home at the end of the world' wel een beetje mist is een emotionele band die de kijker kan opbouwen met de personages. Hoewel sommige situaties nog herkenbaar kunnen overkomen (de kinderwens van Clare, de vervagende lijn tussen vriendschap en liefde) zit de gehanteerde stijl met zijn episodische vertelstructuur in de weg. Je komt wel te weten wie Bobby en Carlton zijn, dat ze vrienden zijn geworden en dat zelfs meer dan dat, maar het zijn de periodes tussen die momenten die een gat laten. Ook blijft Clare een beetje een mysterie. Toch heb ik best wel genoten van 'A home at the end of the world'. De soundtrack is een voltreffer (Paul Simon! Jefferson airplane!), het camerawerk levert enkele erg mooie beelden op en sommige scènes gaan vergezeld van een leuke komische ondertoon. Ook het einde van de film is bijzonder sterk zonder in de clichés te vervallen. 'A home at the end of the world' haalt nooit het niveau van die vorige Cunningham-verfilming 'The hours' maar is zeker goed genoeg om anderhalf uur mee door te brengen.

2.5 sterren op 4



Maniac is offline