Go Back   Shrimp Refuge Forums > Amusement > Film & TV

View Poll Results: Rate it!
4 sterren 0 0%
3.5 sterren 0 0%
3 sterren 0 0%
2.5 sterren 0 0%
2 sterren 1 100.00%
1.5 ster 0 0%
1 ster 0 0%
0.5 ster 0 0%
0 sterren 0 0%
Voters: 1. You may not vote on this poll

Reply
 
Thread Tools
Old 21-07-2017, 14:19   #1   link
Maniac
Filmnerd
 
Maniac's Avatar
 
Location: Filmland
Post Cinema: 'Song to song'

Gesitueerd tegen de achtergrond van de muziekscŤne van Austin vertelt 'Song to song' het verhaal van twee liefdedriehoeken die elkaar kruisen...

...of dat zou toch het geval zijn indien 'Song to song' door een doorsnee regisseur zou zijn gemaakt. In dit geval is het echter de nieuwe film van Terrence Malick, de filmmaker/filosoof/poŽet die jarenlang bekend stond om het trage tempo waarmee hij nieuw werk op de wereld losliet maar zichzelf sinds een tiental jaar een veel strakker werkritme heeft opgelegd. Met zijn doorgedreven lyrische stijl heeft de Texaan inmiddels een groot deel van zijn bewonderaars van weleer van zich vervreemd. De mensen die wel nog achter Malick staan doen dat doorgaans omdat hij nog een eigen stem durft te zijn temidden van een zee van op elkaar lijkende films en narratief van een compleet andere basis vertrekt dan de verhaalgedreven drama's die week na week worden gereleased. Dat 'Song to song' opent met een luidkeels gebruld "Fuck the system, we make our system!" hoeft dan ook niet te verbazen.

De films van Malick zijn visuele, emotiegedreven vertellingen rond filosofische, spirituele thema's. Malick volgt daarbij niet slaafs de regels van de cinema zoals de studio's die opleggen maar durft zijn eigen ding te doen. Geholpen door uitstekend camerawerk van Emmanuel Lubezki creŽert Malick ervaringen. Wanneer de poŽet Malick erin slaagt om je mee te nemen naar zijn planeet levert dit enkele van de mooiste, voldoening schenkende momenten in de cinema op. Maar dan moet je wel ter plaatse raken.

En daar knelt het schoentje met 'Song to song'. Dit is de eerste keer dat ik er niet in slaagde om de weg die Malick uitstippelt af te leggen. De overpeinzingen van de voice-over ervaarde ik nogal lukraak. 'Song to song' voelt veel stuurlozer en ongefocust aan dan zijn eerder werk. Waar films als 'The tree of life' en 'Knight of cups' de beeldenstroom bijna als een stream of consciousness over me heen lieten gaan en als een visueel lyrisch essay over de centrale thematiek werkten, daar voelde 'Song to song' als een samenraapsel van individuele gedachten.

Met 'Song to song' levert Malick ook een prent af die veel aardser aanvoelt dan zijn eerder werk. Michael Fassbender en Rooney Mara zijn best goed als respectievelijk de duivel en de nimf maar ze kunnen niet verhinderen dat ze de gevangenen lijken in een veel te lange, meanderende en mijmerende film. En eerlijk: het verhevenere ligt de man beter. Ik hou van Malick als de man die van boven in zijn eigen dromerige wereld het dagdagelijks aanschouwt en daar het mystieke in herkent. Hier krijgen we Malick die zich vanuit het aardse gewroet richting de hemel richt, en dat gaat hem minder af.

In zekere zin kan je 'Song to song' dan ook als een tegenpunt voor 'Knight of cups' beschouwen. Dat de laatste films van Malick ook echt samenhangen blijkt verder niet alleen uit de visuele stijl, er zijn ook personages die schijnbaar heropduiken en zo verbanden lijken te leggen met scŤnes uit eerder werk. Wanneer Cate Blanchett plots in de film opdaagt is de link met haar kortstondig optreden in 'Knight of cups' snel gelegd. Wat de vraag doet rijzen hoe we deze 'Song to song' nu moeten bekijken: als een op zichzelf staand werk of eerder als de laatste etappe binnen een welbepaalde periode in het oeuvre van de regisseur?

De enige die daar, moest hij het willen, een antwoord op kan geven is Malick zelf. Misschien dat 'Song to song' aan kracht wint als hij samen met 'To the wonder' en 'Knight of cups' bekeken wordt. Op zichzelf staand is het echter een te weinig samenhangende, impressionistische prent die slechts af en toe de juiste magische noten weet aan te slaan.

Met zijn volgende prent 'Radegund' heeft Malick gezegd terug te keren naar de meer klassieke vorm van vertellen die zijn vroeger werk kenmerkte. Blijkbaar voelt zelfs Malick aan dat deze radicale vertelvorm voorlopig zijn momentum heeft gehad. Met Matthias Schoenaerts die second billing heeft toch weer iets om naar uit te kijken en hopelijk meer aan te bevelen dan 'Song to song'.

2 sterren op 4



Maniac is offline   Reply With Quote
Reply

  Shrimp Refuge Forums > Amusement > Film & TV

Thread Tools

Posting Rules
You may not post new threads
You may not post replies
You may not post attachments
You may not edit your posts

BB code is On
Smilies are On
[IMG] code is On
HTML code is Off
Forum Jump


All times are GMT +1. The time now is 07:58.


Powered by vBulletin® Version 3.7.3
Copyright ©2000 - 2017, Jelsoft Enterprises Ltd.